What's new?

Three teachers of The Edge, who were very worried about the climate crisis that is creeping closer
and closer while we are busy with food  crises, energy crisis, economical crises, terrorism, etc. wrote a book about this climate problem. In our opinion that one by far is the most serious and threatening problem. In the spirit of The Edge we see that the only way we can learn to live with this is in a decent and human way is through collective consciousness development and new leadership. So far the book is published only in Dutch, we are working on an English translation. Here follows the Dutch Introduction to the book.

Inleiding
Hoe komt het dat een koorddanser met ogenschijnlijk gemak het koord bewandelt, van de ene kant naar de andere kant gaande zonder te vallen? Dat komt omdat hij verbinding maakt met twee punten: in de eerste plaats het centrum in zichzelf, en in de tweede plaats met de overkant. Het centrum in zichzelf: misschien is het zijn zwaartepunt, misschien ook het zogenaamde ki-punt: het centrum van levensenergie dat we kennen uit de Oosterse traditie (waarover later meer). En de overkant: dat is het punt waar hij uiteindelijk naar toe gaat, zijn bestemming, zijn punt van aankomst. Met die twee punten moet hij contact houden, met het eerste punt door zich innerlijk te concentreren, met de overkant door de blik er op te richten.

De koorddanser bevindt zich in een hachelijke situatie, met name als er geen veiligheidsnet is. Toch is hij betrekkelijk veilig als hij zich maar blijft verbinden met de genoemde punten.

De situatie waarin wij ons als mensheid bevinden lijkt wel wat op die van de koorddanser. Door de problemen in de wereld, de voedselcrisis, de energiecrisis, en bovenal de klimaat problematiek is onze situatie zeer hachelijk geworden. Zowel collectief als individueel bevinden we ons op het slappe koord, en het veiligheidsnet is weggenomen.
Voor de opwarming van de aarde zouden we als metafoor ook kunnen zeggen: de Aarde heeft koorts, en zoals we allen weten is koorts een symptoom van ziekte. Koorts kan genezen, maar anderzijds ook dodelijk zijn. Nu geloven we niet dat de Aarde zelf aan deze relatief lichte verhoging zal bezwijken, maar we geloven wel dat wij mensen en ook een deel van de natuur ernstig in gevaar verkeren.

Is het werkelijk zo erg? Als we ons beperken tot de klimaatproblematiek: ja het is werkelijk zo erg. Erger. “De zaak is hopeloos, maar niet ernstig”, zoals een keizer eens gezegd schijnt te hebben bij het uiteenvallen van het Habsburgse rijk (en inderdaad: het rijk is verdwenen, maar Wenen en Praag bestaan nog, bloeiender dan ooit). Hoewel – het is maar wat je niet ernstig noemt: het Rijk is wel uiteengevallen in een vreselijke oorlog (de eerste wereldoorlog), ten koste van onnoemelijk veel leed. 
En nu is er iets vergelijkbaars aan de hand, alleen op veel grotere schaal. Zoals het Habsburgse rijk ten onder is gegaan, zo kan ook de samenleving zoals wij die kennen onder invloed van de genoemde problemen onherkenbaar veranderen – ten goede of ten kwade, dat valt nog te bezien. Je zou kunnen zeggen: de situatie is zeer ernstig, maar niet volslagen hopeloos. Het zou kunnen zijn dat we gelouterd uit deze crisis te voorschijn komen,en een nieuwe wereld zullen scheppen waarin zorg voor elkaar, harmonie en schoonheid de boventoon voeren. Anderzijds kunnen we van deze wereld ook een hel maken. Als we echt binnen tien jaar op klimaatgebied collectief de nodige maatregelen nemen (die technisch en economisch beslist haalbaar zijn) dan zou de ellende nog mee kunnen vallen. Maar zal dat gebeuren? De voortekenen zijn niet gunstig, en zelfs als we dat doen, dan nog zal het verlies dat we al hebben veroorzaakt enorm zijn. Miljoenen, misschien miljarden, zullen schade lijden of zelfs omkomen bijvoorbeeld door voedselschaarste en overstromingen, en we weten niet hoe we daar als mensheid op zullen reageren: met haat en destructie, of met mededogen en creativiteit?

In dit boek willen we twee dingen doen.
Ten eerste in voor een leek bevattelijke woorden uiteenzetten wat er nu werkelijk aan de hand is, voor zover we dat nu weten. En vervolgens er naar kijken en ons af te vragen wat dat voor ons betekent, individueel en collectief, en hoe we met de situatie om kunnen gaan. Bij dit laatste zullen we ons ook laten inspireren door enkele bekende leiders in de wereld, die we voor dit boek hebben geďnterviewd.

Op beide punten wijkt dit boek af van alles wat er eerder op klimaatgebied is verschenen, althans voor zover we kunnen nagaan. Wat betreft de feiten: we hebben geprobeerd alle feiten boven water te halen, inclusief de dingen waarover nog geen zekerheid bestaat, of die nog verdoezeld worden, maar die in waarschijnlijkheids-scenario’s zijn te vatten. We willen er ook naar kijken met een zekere nuchterheid, en ons niet laten leiden door angst, overdrijving, of relativering. Met andere woorden: we willen de blijk richten op de toekomst zoals die is of kan zijn zoals de koorddanser zijn blik richt op de overkant.
En wat betreft de vraag hoe we met de feiten kunnen omgaan: we geloven niet erg in een spaarlampje indraaien ofzelfs: een hybride auto kopen (al zijn die dingen zeker niet verkeerd). Wij geloven in een “Umwertung aller Werte”, een volkomen omslag in bewustzijn en daaruit voortvloeiende mentaliteit, levenstijl en beleid. Op wereldschaal. Dat kunnen we alleen maar bereiken als we leren op het slappe koord contact te houden met ons krachtcentrum: de bron van leven in onszelf.

We hebben het boek ingedeeld in twee gedeelten.
In het eerste deel behandelen we in hoofdstuk 1 de feiten en de onzekerheden op klimaatgebied, en in hoofdstuk 2 gaan we in op de politieke en technische maatregelen die mogelijk zijn om de schade te beperken. We zullen daar ook een inschatting maken van de kans dat die maatregelen ook werkelijk genomen zullen gaan worden. In hoofdstuk 3 laten we dan een aantal leiders en deskundigen aan het woord, die hun visie geven op wat er aan de hand is en wat we daar aan kunnen of zouden moeten doen. Onze conclusie zal zijn dat met technische maatregelen nog heel veel gedaan kan worden, maar dat we hoe dan ook in een situatie terecht zullen komen die ingrijpende gevolgen zal hebben voor ons dagelijks leven – niet allemaal even aangenaam om het maar mild uit te drukken.

In het tweede deel willen we daarom ingaan op de vraag: hoe kunnen we een toekomst scheppen die niet alleen maar vreselijk is, maar daarnaast ook kansen biedt op een menswaardige samenleving en een wereld in vrede. Onze stelling is dat we die toekomst niet kunnen scheppen door afzonderlijkeacties en maatregelen, maar dat we alleen een kans hebben als we een doorbraak doormaken in de manier waarop we denken over onszelf en de wereld om ons heen. Dat vraagt een grondige bewustzijnsverandering.Dat de aarde koorts heeft (symptoom) duidt er op dat er iets in onze binnenwereld scheef zit (oorzaak). In hoofdstuk 4 zullen we in dit verband leren hoe we de werkelijkheid buiten onszelf onder ogen kunnen zien zonder in paniek te raken of de werkelijkheid mooier voor te stellen dan hij is (in onze metafoor van de koorddanser: de overkant blijven zien). In hoofdstuk 5 richten we de blik juist naar binnen, en kijken hoe we aan onze eigen bewustwording kunnen werken (dat is dus het contact houden met ons centrum). In hoofdstuk 6 hebben we het over collectieve bewustwording – wat is het, gaat het automatisch plaats vinden of moeten we daar wat voor doen? In dit hoofdstuk zullen we opnieuw enkele deskundigen aan het woord laten over een omslag in het bewustzijn op wereldschaal. En tenslotte, in het laatste hoofdstuk zullen we ingaan op het begrip ‘spirit in action’ : een manier van handelen die wezenlijk verbonden is met de bewustzijnsverandering waar we het dan over hebben gehad. Op die manier zullen we dan toch nog enige greep kunnen krijgen op de toekomst.

Samenvattend: in dit boek willen we u leren koorddansen, zodat u het ook weer aan anderen kunt leren, waardoor u en de generaties na u niet hoeven te vallen. Want nogmaals: het veiligheidsnet is weggenomen.

Wij willen deze inleiding besluiten met een aantal mensen te bedanken. In de eerste plaats willen we allen bedanken die zich voor dit boek hebben laten interviewen – ze gaven belangeloos hun tijd omdat ze het onderwerp belangrijk vonden. En ook gaat onze dank uit naar al diegenen die de moed hebben zich in dit verontrustende onderwerp te verdiepen en zich daardoor niet te laten verlammen, maar zich er juist door te laten stimuleren. U bent de voorhoede – in u ligt de hoop voor een genezende Aarde.

‘De Aarde heeft Koorts – bewust leven met klimaatverandering’, door Erik van Praag, Jan Paul van Soest en Judy McAllister - uitgave Ten Have, 2008. ISBN 978 90 259 59364